Analiza zasad uzyskiwania wizualnych efektów 3D na dużych ekranach 3D widocznych gołym okiem

W ostatnich latach, Coraz popularniejsze stają się wyświetlacze LED 3D widoczne gołym okiem, urzekają publiczność oszałamiającymi i realistycznymi efektami wizualnymi. W rzeczywistości, technologia została wprowadzona już wcześniej 2012, ale praktyczne zastosowania pozostały nieliczne. Brak udoskonalenia technicznego i niewystarczająca alokacja zasobów na potrzeby wdrożenia to główne przeszkody na drodze do jego powszechnego przyjęcia. Dzisiaj, przyjrzyjmy się zasadom uzyskiwania wizualnych efektów 3D w dużych rozmiarach ekrany 3D widoczne gołym okiem z naszymi spostrzeżeniami.

Jednak, wraz z coraz powszechniejszym zastosowaniem wyświetlaczy LED, zapotrzebowanie na kreatywne wyświetlacze znacznie wzrosło. Dwuwymiarowe płaskie wyświetlacze nie są już w stanie sprostać rosnącym potrzebom, ponieważ ludzie obecnie starają się autentycznie odtworzyć trójwymiarowe informacje z prawdziwego świata. Więc, zastosowanie technologii wyświetlania 3D na przezroczystych ekranach LED stało się w ostatnich latach gorącym punktem i kierunkiem badań.

Więc, wszyscy będą bardziej zainteresowani tym, jak osiągnąć tak realistyczne efekty 3D?

Jak wiadomo, ludzki mózg jest niezwykle złożonym układem nerwowym. Wszystko, co widzimy naszymi oczami, jest trójwymiarowe ze względu na dwie gałki oczne, oddzielone niewielką odległością, dostrzec dwa nieco różne obrazy. Te subtelne różnice pozwalają mózgowi obliczyć współrzędne przestrzenne obiektów w kierunku wzroku, umożliwiając nam rozróżnienie odległości i wielkości obiektów poprzez to wrażenie — zwane widzeniem stereoskopowym, lub percepcja przestrzeni trójwymiarowej.

Aby uzyskać efekt 3D widoczny gołym okiem na wyświetlaczu, koszt jest znacznie wyższy niż noszenie okularów 3D w kinach. Obecnie, większość dużych ekranów LED osiąga efekt 3D widoczny gołym okiem, tworząc trójwymiarowy efekt poprzez obiekty’ dystans, rozmiar, efekty cieni, i relacje perspektywiczne w obrazie dwuwymiarowym. To jak oglądanie szkicu, gdzie artyści używają ołówków do tworzenia realistycznych, trójwymiarowych obrazów na płaskiej powierzchni.